In 2021, nu vijf jaar geleden, kocht ik mijn eerste camera: de Sony ZV-E10. Deze aankoop was niet omdat filmen destijds mijn hobby was. Sterker nog, ik kon er – en wist er – helemaal niets van af. Ik was 18, studeerde journalistiek, maar had totaal nog geen idee wat ik wilde en waar ik goed in was. Ik kocht de lieve Sony ZV-E10 om een compleet andere reden: ik wilde leren editen. Écht goed kunnen editen. “Als ik nu een dure camera koop,” dacht ik, “dan moet ik wel.” 

Zo gezegd, zo gedaan. Elke dag legde ik mijn leven vast, samen met mijn lieve vrienden. Hoe we nachtenlang dansten, hoe we de slappe lach hadden; hoe we als onbezorgde tieners al onze avonden spendeerden. Van al deze kleine herinneringen maakte ik allerlei kleine video’s. Ik koos dan mijn lievelingsliedje van dat moment en ging uitgebreid aan de slag met allerlei soorten composities. Ik knipte, plakte, animeerde, maskte en rotoscoopte er helemaal op los. Ik leerde Premiere Pro, DaVinci en After Effects kennen. En als het dan af was, plaatste ik het op een speciaal Instagram-account dat hiervoor bestemd was: @annabe2efilm.

Al snel kwam ik erachter dat ik niet alleen heel veel liefde had voor het editvak, maar ook voor het filmvak. Door te filmen ben ik het leven veel meer gaan waarderen. Opeens zie je alle details en mag je overal oog voor hebben